میدانم که نمیدانی بر من چه میگذرد

روزی فرا میرسد

که در گورستان سرد و تاریک

 خواهم آرمید

گورستانی پر از اشکها و لبخندهای تلخ

سکوتی سیاه

واقعیت های سفید و بی پرده

و آرامشی از نوع درد

در حسرت بی دیدارت باز خواهم گشت .

 عشقم را در این سال بد یافتم

I love the bad this year found

عشقی که سالهاست دنبال آن

Love that followed years

در به در می گشتم

In a May Gshtm

و در این سالها معنای در به دری را

And in this sense in the door for many years

یافتم

Found

می گفتم این موقع ها

When I said this Game

چه تنهایی غم انگیز است

What is tragic loneliness

تنها بودنم

Just being myself

تنها زیستنم

I only live

تنها رفتنم

Only to myself

غم را با خود برده است

With their grief has taken

خوشحال از بی تنهایی ها

Game no happy alone

در این سال بد

Bad this year

سالی که

Years

همراهانم را

My entourage

از دست داده ام

Have lost

سبز بودن

Being Green

بهم یاد داد

Taught to each

معنای عشق را

Meaning of love

می دانم که دیگر او نیست !

                                          او چه کسی بود ؟

                                                          چرایی در ذهنم خطور کرده

          مشغوش

                         دغدغه ها

                                           رویا ها

کاش میشد

                  او را دید

                                   و

                                          وجودش را

                                                             حس کرد

حسی که هزار ها  افسوس خورده می شوند

                                                         اما

                                                      در یاد ها خواهند ماند .

به یاد جولیا سمیعی ( روحش شاد )         

ميدانم که

               لحظه مرگم

                                 نزديک است . . .

لحظه اي مملو از دغدغه ها

                                       مرا به حال خودم بذار . . .

کاش ميشد

                 معناي خنده و خشم را فهميد  !

کاش ميشد

                 مرگ را ترجمه کرد

کاش ميشد

                عشق را تفسير کرد

کاش ميشد

                 محبت را . . .

هم اينک ديگر دير شده

               لحظه ي مرگم فرا رسيده

                                      مرا به حال خودم بذار . . .

دوباره متولد شده ام

                         و اين بار آنقدر ديوانه ام

و دوره اي که چه کسي چه مي داند

                                             شعر چيست ؟

سر از ديوانگي ام در نمي آورد

                              اما خوب ميدانم

                                                 قضيه از اين قرار است

               که

                   عاشق مرده ام  . . .

حافظه ام را .............................

  نگاه معصومانه ای یک کودک

                                    اشک مادر

                                                 فریادهای پدر

                                                                 ناله های خواهر

  ناگهان برادری از میان ما رفت . . . . . دیگه نیست  ! ! !

  قلبی پر از خون

                  دلی پر از درد

                                 اشکی پر از محبت

                                                      لبانی پر از  بوسه

    چشمان تو مرا  نمی خواند !

خنجر بر زخم قلبم  . . .

                                تا  . . .

                                              آه  . . .

                                                          هرگز  . . .

                                                                       آهی سر نخواهم داد . . . .

میگفتی

 چه غریبانه زیستم

غریب و تک و تنها

 در اندیشه و  آرزوی خویش ام

 میگفتی

 چیست نام آن

 که در قفس محبوس کرده ای

 میگفتی

 چه غریبانه زیستم

 سکوتم سکوتی بی صدا نبود

 آرزویم آرزوی فرداهایم

 . . .

برگردیم به آن روزها

                           که

                                 کودک بودیم .

کودک بودیم 

                   و

                           کوچک

دوباره شروع کنیم

                        حالا

                              دوباره برگردیم

به آن روزها

                    که

                            کودک بودیم . . .

شاید هنوز هم
                      یک چیز

                                  بر جای مانده بود

  که در تلاش بی نتیجه اش

                                   می خواست

 ایمان بیاورد به پاکی ها
                              چه خالی

                                           بی پایانی
خورشید دیگه مرده بود
                              و

                                 هیچ کس نمی دانست

 که دیگه اون نیست !!!

       گلهای آفتابگردان

                                هرگز ندیده اند

                ماه را

                             ستاره را

                                               آری . . .

                                                              چنین است

            خیانت همان چیزی است که

                                                   آنان برایمان درس داده اند

     از راه که می رسم

                           کسی نگاهم نمی کند

      این روزها ، تنها

                          به درد خویش می نالم .

    کوچه های باریک

                       چراغهای خاموش

                                               سکوت

                                                           سکوت

              ناگهان موتوری از کنارم

                                               رد شد .

  روزی می رسد

                 در حسرت یک

                                          آه

                                                   مانده ام

    تا لحظه ای دیدارت را

                                 لحظه شماری کنم !!!

گفته ام

           بار ها گفته ام

                            تنهای تنها بودن

                برایم

                              دشوارترین لحظه هاست .

    سکوت لحظه ها . . .

                                  نگاهم را به سوی

         قابی

                    پنجره ای

                                    بیرون از خانه ام

                                                                   می برد

   خیالی نیست !

عشق به تو

                    عشق به رویاهام

                                              رویاهایی که . . .

        به جاده نا تموم میرسه

                                            تمومی نداره !!!

         عشق . . .

                            همان . . .

                                              چیدن گل . . .

      به جرمش انکار می کنند

                                                انکاری ناپذیر !!!

     می گویند عاشقی جرم قشنگی نیست !!!

                                           می گویم چه جرمی سنگین تر از این ؟؟؟

به کاشانه ای خویش

                             بازگشتم

                                          در این تاریکی

 کوچه پس کوچه های باریک

                                   با چشمانی خسته

                                                         با پاهای کوفته

  با دستان خویش

                      دیوار کوچه ها

                                        را لمس کرده ام

به چمنزار خیالم بر گرد

بخدا قسم

پرواز دگر تکراریست

من و تو راز ابریشم را

یه نگاه

به پرواز در آرامش خیال

خواهیم یافت

صدایم کن

که آفاق به آن لحظه ی مرموز

چه بد ، محتاج است

و این را خوب بدان

که منتظر رقص اساطیری تو خواهم ماند

به چمنزار خیالم بر گرد

جای تو را هیچ گلی تنگ نکرد

جز تن سرد و تاریک

 یک تردید

چشمانم به دریچه دوخته شد

شاید نیم نگاهی

لبخندی

دست مهربانی

اما تو نیامدی

نفرین به من كاش هرگز نمیفهمیدی دوستت دارم

كاش دریچه ام بسته شود

کاش به چمنزار خیالم برنمیگشتی

. . .

دل تنگ ماهی این حوض نفس میخواهد

---------------(معنی)--------------------

آفاق = کرانه های آسمان ، افق ، غروب

مرموز = رمز دار ، پوشیده

اساطیر = افسانه ، قصه هایی که در قدیم واقعیت داشته اند نسل به نسل منتقل شده

 ( اسطوره = حکایت قدیمی )

تردید = دو دل بودن ، رد کردن

دریچه = پنجره ، روزنه ، در کوچک خانه

سایه ای نداره ساقه ی گل من بیا به باغم

باغبون کودکیم باش بیا بنشین در کنارم

من با تو غریبه نیستم آشنای شعر فردام

گل مرداب بهشتم دستامو بگیر که تنهام

خسته از نامردمی ها شوق تو داره نگاهم

من هنوز کودک پاکم گر چه غرق اشتباهم

این هوا هوای من نیست سرا سرابه ایست خواهر

شدم بازیچه ی احساسات گاهی تسلیم یه باور

باور تلخ نبودن باور یه لحظه مردن

باور اینکه نباشی باور بی تو شکستن

کوچه باغ مهربونی ها شده بن بست تباهی ها

چهره ی خورشید فردا گم شده توی این سیاهی ها

حرف بزن تا ابر دلگیر بباره بارونی بهتر

لب ماهی های تشنه زیر چک چکآبه بشه  تر

می بینی چقدر غریبه ام به خدا از همه  سیرم

اشکامو هیچکس نفهمید دیگه مرده این دل پیرم

اصلا از تو هم گذشتم گم میشم توی نگاهت

ببخشید خواهر که میگم . . . !

 ------------------------------------------( معنی )-------------------------------------------

هوا =  آرزو

سرا = شادمانی ؛ خوشی

بازیچه = شوخی ؛ مزاح

مردمی = انسانیت ؛ خوشرفتار بودن با مردم

شوق = برانگیخته شدن عشق ؛ آرزومندی

چک چکابه = پچ پچ کردن ؛ آرام در گوش کسی گفتن و شایعه کردن

       مرگ

              ایستاده در باد

                             گذرگاه اسرار مرگ

       را چگونه در یابیم

               آرام در اعماق امید

                                     سر به گریبان

                                                        انتظار