فتوای حسین اینست :
« آری » !
در « توانستن » نیز « بایستن » هست .
برای او زندگی « عقیده و جهاد » است .
بنابر این او زنده است ،
و به دلیل اینکه زنده است
مسئولیت جهاد رد راه عقیده را دارد .
« انسان زنده » مسئول است
و نه فقط انسان توانا و از حسین زنده تر کیست ؟
در تاریخ ما کیست به اندازه او حق داشته باشد که « زندگی کند » ؟
و شایسته باشد که « زنده بماند » ؟
نفس انسان بودن ،
آگاه بودن ،
ایمان داشتن ،
زندگی کردن ،
آدمی را « مسئول جهاد » می کند و حسین مثل اعلای انسانیت زنده ،
عاشق و آگاه است .
توانستن یا نتوانستن ،
ضعف یا قدرت ،
تنهایی یا جمعیت ،
فقط « مشکل » انجام رسالت و « چگونگی » تحقق مسئولیت را تعیین میکند نه « وجود » آنرا .
( منبع: کتاب حسین وارث آدم از دکتر علی شریعتی ، ص 166 )
------------( معنی )-------------------
فتوای = حکم
بایستن = واجب بودن ؛ لازم بودن
توانستن= از عهده انجام دادن ؛ توانا بودن
عقیده = مذهب ؛ ایمان
جهاد = جنگ کردن در راه دین حق
اعلا = بالا بردن